Ευτυχία

~ της Τσαμπίκας Κουτούζη~

~“Ευτυχία’’ όνομα και πράγμα. Ανάμεσα στα πολλά που προβάλλονται στην μεγάλη οθόνη είναι αληθινή ευτυχία να βλέπει κανείς ταινίες όπως αυτήν του Άγγελου Φραντζή. Η ζωή με τις μπόρες και τις ανηφόρες της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου συστήνεται στο κοινό μέσα από την περιγραφή της Κατερίνας Μπέη, αν και από μόνη της αποτελεί κινηματογραφικό σενάριο.

Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου λοιπόν. Γνωστά τα τραγούδια της, άγνωστο το όνομα της. Εμφανίζεται καθισμένη στο τραπέζι της τιμητικής της βραδιάς. Μπροστά της περνούν και κάθονται για λίγο και πάλι κοντά της πρόσωπα αγαπημένα που αποτέλεσαν γι΄ αυτήν σταθμούς στο ταξίδι της ζωής της. Ένα ταξίδι που τα έχει όλα. Και τα έχει όλα πολύ! Συγκινήσεις, έρωτες, αποχωρισμούς, πάθη. Ξεκινάει από την Μικρά Ασία και φτάνει στην Ελλάδα με τους ώμους φορτωμένους από τις μνήμες του ξεριζωμού.

Κι έπειτα η μεταπολεμική ανέχεια. Οι πρώτες προσπάθειες της να γράψει ποιήματα, το θέατρο, ο πρώτος της γάμος. Όλα με ένταση αλλά και αποφασιστικότητα να ζήσει την ζωή που τρέχει από μπροστα της όπως ακριβώς την έχει φανταστεί και με κάθε κόστος. Παρακάτω οι συνεργασίες της με μεγάλους μουσικούς της εποχής, ο μεγάλος της έρωτας, ο ακατάπαυστος πόθος της για τον τζόγο και οι απώλειες. Πρώτα της μητέρας, έπειτα του άνδρα της και τέλος της μεγάλης της κόρης που έρχεται να επισφραγίσει την δραματική πορεία της ζωής της.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά.. εκείνη να γράφει. Να γράφει πολύ και παντού. Σε χαρτοπετσέτες, σε λογαριασμούς, σε πακέτα από τσιγάρα. Οι στίχοι της θα μελοποιηθούν από μεγάλα ονόματα της εποχής και θα μας συντροφεύσουν μέχρι σήμερα. Δεν την νοιάζει αν γράφουν το όνομα της, τους δίνει όπως-όπως για να κερδίσει λεφτά. Στίχοι αληθινοί, βγαλμένοι από βιώματα ζωής που κλείνουν μέσα τους το νόημα του κόσμου, που καταφέρνουν να κάνουν τραγούδι μικρές χαρές και μεγάλες λύπες.

Απ΄την ταινία ξεχωρίζει μια φράση: «Την ζωή μου την περπάτησα όπως ήθελα». Σκέφτομαι πόσο σημαντικό είναι να μπορεί κανείς να το πει αυτό. Να τρέξει την ζωή και να την πάει εκεί που ήθελε. Μεγάλη υπόθεση! Έτσι, η Ευτυχία παρουσιάζεται να είναι ολοκληρωτικά δοσμένη στα πάθη και τις αδυναμίες της. Ερωτεύεται με πάθος και παίζει με θράσος. Σηκώνει ανάστημα και ορθώνεται σ’ έναν κατά βάση ανδροκρατούμενο κόσμο.

Η ταινία είναι απ’αυτές που βγαίνεις από την αίθουσα του κινηματογράφου και δεν σε αφήνουν γρήγορα σε ησυχία.  Σου υπενθυμίζουν το εφήμερο της ζωής και σου αφήνουν μια αίσθηση περἰεργη. Γνωρίζεσαι με την στιχουργό και ταυτόχρονα με τις μεγάλες αλήθειες που κρύβονται πίσω από τους στίχους της. Μεταξύ άλλων είναι μια καλή απόδειξη πως ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί και δημιουργεί πραγματικά αξιόλογες ταινίες που για δύο και κάτι ώρες σε ταξιδεύουν σε μια Ελλάδα που δεν υπάρχει πια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s