Θα πέσουνε οι μάσκες

~~~ της Νάντιας Καριοφύλλη ~~~

– Νοσώντας απ’ το αβέβαιο αύριο

ψάχνω στις αναμνήσεις μου να βρω

τα βήματα χαμένης ευτυχίας

σαν έγκλειστη η ζωή μας

το άστυ με τρομάζει τελικά

δεν τους φοβάμαι αυτούς

που φενακίζουν

δεν την γκρέμισαν τη ζωή μου στο χωριό

μόνον μπαζώσανε τα παιδικά μου χρόνια

και μ’ έθυσαν σε αλλότρια δεσμά

ναρκώσαν τις εξαρτήσεις μου

μοιραία …

Phillips to Offer Landmark Joan Miró Painting | Art & Object

Τα φάρμακά σου έχουν λήξει

φυγόκεντρα το σώμα μου

τη θάλασσα ζητεί

μαινόμενη αναζητεί τη λύση για την τίσιν

– Αγάπη μου, Μετέωρα δείχνουνε τα βήματα επιστροφής

και αβέβαια πριν φύγω

μα Στέκουν σταθερά τα κάστρα της ζωής μου

στο γήπεδο, στο πάρκο, στο σχολείο

στη μαύρη θάλασσα που αγκαλιάζει η παραλία

θρηνώντας

Και βλέπω πως τα χρόνια είναι λίγα

έρημοι οι δρόμοι

εμείς μακριά

δεν θέλω να ‘σαι μνήμη

οι μνήμες με πονάνε

δε μου αρκεί να βλέπω τη μορφή του

σε ξένες ψεύτικες φωτογραφίες.

Οι μάσκες μας θα πέσουν, θα το δεις

τα μάτια μας θα λάμψουν, πάλι από έρωτα …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s